10.ஆம் வகுப்பு தமிழ்
விரிவானம் - பிரும்மம்
🌳 பிரும்மம் – கதைச் சுருக்கம்
“பிரும்மம்” என்ற சிறுகதையை பிரபஞ்சன் எழுதியுள்ளார். இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வதன் சிறப்பையும், ஒரு மரத்திற்கும் மனிதர்களுக்கும் இடையே உருவாகும் பாசத்தையும் பற்றுதலையும் இக்கதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
ஒரு குடும்பம் புதிய வீட்டிற்குக் குடிபோகிறது. வீட்டின் முன் காலியாக இருந்த சிறிய நிலத்தில் என்ன செய்யலாம் என்று குடும்பத்தினர் ஆலோசிக்கின்றனர். பாட்டி பசு வளர்க்கலாம் என்கிறார்; அம்மா காய்கறிச் செடிகளை வளர்க்கலாம் என்கிறார்; தங்கை செளந்தரா மலர்ச்செடிகளை வளர்க்க வேண்டும் என்கிறாள்.
இறுதியில் அப்பா முருங்கை மரம் நடலாம் என்று முடிவு செய்கிறார். முருங்கை மரம் வீட்டின் அடித்தளத்திற்குப் பாதிப்பு ஏற்படுத்தாது; கீரை, காய், நிழல், குளிர்ச்சி போன்ற பல பயன்களையும் தரும் என்று அவர் கூறுகிறார். அடுத்த நாள் நண்பர் வீட்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட முருங்கைக் கிளையை அப்பா நடுகிறார்.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு அந்தக் கிளையில் சிறிய பச்சைத் தளிர் தோன்றுகிறது. அதைக் கண்ட குடும்பத்தினர் மிகவும் மகிழ்கின்றனர். அதன்பிறகு தினமும் காலையில் முருங்கை மரத்தைப் பார்ப்பது அவர்களின் வழக்கமாகிறது. மரத்தின் ஒவ்வொரு வளர்ச்சியையும் அவர்கள் அன்புடன் கவனிக்கின்றனர்.
மரம் வளர வளர அது குடும்பத்தின் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவே மாறிவிடுகிறது. அதன் கீரை, காய்கள் உணவாகப் பயன்படுகின்றன. வீட்டிற்கு வருபவர்களுக்கும் முருங்கைக் கீரையும் காய்களும் கொடுக்கப்படுகின்றன. இதனால் அம்மாவுக்கு அண்டை வீட்டாருடன் நல்ல உறவும் உருவாகிறது.
முருங்கை மரம் காகம், குருவி போன்ற பறவைகளுக்கும் வீடாகிறது. அதன் நிழலில் குடும்பத்தினர் அமர்ந்து படிப்பதும் ஓய்வெடுப்பதும் வழக்கமாகிறது. வீட்டின் சமையலிலும் முருங்கைக் கீரையும் காய்களும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.
ஒருநாள் பலத்த காற்றுடன் கூடிய மழை பெய்கிறது. மறுநாள் வீட்டின் முன் சென்றபோது, பெரிய முருங்கை மரம் வேரோடு சாய்ந்து கிடக்கிறது. அக்கம் பக்கத்தினர் அதன் கீரை, காய்கள், விறகுகளை எடுத்துச் செல்கின்றனர். மரம் இருந்த இடம் வெறுமையாகிறது. குடும்பத்தினருக்கு மிகுந்த வேதனை ஏற்படுகிறது.
ஆனால் சில நாட்களுக்குப் பிறகு, வெட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்த அந்த மரத்தின் அடிப்பகுதியில் ஒரு சிறிய புதிய கிளை துளிர்விடுகிறது. அதைக் கண்ட கதைசொல்லி, “உயிர்தான்” என்று உணர்கிறார். இதன் மூலம் இயற்கையின் உயிர்த்தெழும் தன்மையும், மனிதர்களுக்கும் மரங்களுக்கும் இடையிலான ஆழமான பந்தமும் அழகாக வெளிப்படுகின்றன.
💡 மாணவர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது
வீடு → முருங்கைக் கிளை நடுதல் → தளிர் → மரத்தின் வளர்ச்சி → குடும்பப் பாசம் → குடும்ப வாழ்வின் அங்கமாக மாறுதல் → புயலில் மரம் சாய்தல் → புதிய தளிர் → “உயிர்தான்”
கதையின் மையக்கருத்து:
மரத்தை வளர்ப்பது இயற்கைக்கு நாம் செலுத்தும் நன்றிக்கடன். ஒரு மரம் வளரும்போது அது உணவு, நிழல், அழகு மட்டுமல்லாமல் மனிதர்களின் வாழ்க்கையோடும் உணர்வுகளோடும் ஒன்றாகிவிடுகிறது.
கருத்துரையிடுக
கருத்தளித்தமைக்கு நன்றி